علی اکرامی یزدی، دانشجوی نمایش دانشگاه اراک ، بچه ی مشهد ،کسی که مدام می خندید، به آسمان رفت...اینجا تهران است پر از مترو و جوانانی که هدفون بر گوش دارند و نقاب بر صورت و خوشحالند که در مصرف گاز صرفه جویی می کنند و شب نوحه سرایی می کنند و دختران و پسران زیر بارش برف ، آدم برفی از جنس رویاهایشان می سازند و تو ! علی ! با تو هستم ! تو هم در " آنجا  " هستی ...  آنجا که پر از دشت است و حافظ هست و رودکی و تمام خوبان عالم...

این روزها و این شب ها جهان خالی از علی اکرامی یزدی است

علی این گونه بود :

و جهان  البته جور دیگریست...